Een speech geven die blijft hangen? Vertel een verhaal met drie elementen !

Wie er de vele boeken op naslaat die de jongste jaren over leiderschap zijn verschijnen, ziet zich één duidelijke trend aftekenen: leiderschap is niet langer een kwestie van “waarom ? – daarom”, niet langer een kwestie van doorduwen, een visie doordrukken of als een echte macho de botte bijl hanteren.

Vandaag draait leiderschap meer dan terecht meer rond het verhelderen van de onderliggende visie van een onderneming – veel organisaties zijn trouwens volop aan het worstelen om die te vinden – én rond het scheppen van verbinding en samenhorigheid.

Als leider moet je kunnen vertellen waar je organisatie vandaan komt, waar ze staat en waar ze naar toe gaat. Een goed verhaal brengen is een essentiële vaardigheid geworden van de éénentwintigste eeuw. Eind vorig jaar noemden de gezaghebbende Amerikaanse zakentijdschriften Harvard Business Review en Entrepreneur niet voor niets storytelling de belangrijkste vaardigheid waarover leiders vandaag moeten beschikken.

Bij sommige managers en leidinggevenden leeft nog wel de perceptie dat storytelling “iets voor na de uren is waarvan niemand weet of het wel iets opbrengt” of dat “verhalen vertellen in de harde busineswereld iets voor softies is”. Toch neemt toch stilaan het besef toe dat verhalen beter blijven hangen dan feiten en cijfers en dat ze – omdat we nu eenmaal allemaal met verhalen opgroeien en omdat ook de oude Grieken al het leven probeerden te vatten in verhalen – voor de emotionele verbinding zorgen waar elke organisatie hard naar op zoek is.

Eén van de onderdelen van mijn coaching bestaat er ook in mensen te leren hoe ze zonder angst een speech of een presentatie kunnen geven die veel impact heeft. De beste manier daarvoor is het combineren van een persoonlijk verhaal, een visieverhaal en een veranderverhaal. Op die manier kan je mensen raken en inspireren.

Een voorbeeld daarvan dat de wereld is rondgegaan is de hele korte toespraak van de Nederlands-Marrokaanse acteur Nasrdin Dchar, toen hij in 2011 een Gouden Kalf – zeg maar een Nederlandse Oscar – kreeg. Het korte filmpje kan je hier bekijken:

YouTube voorvertoningsafbeelding

“Ik heb niets voorbereid maar ik weet wel wat ik wil zeggen.” Zo begint een aangedane Dchar aan zijn bedankingsrede. En vervolgens geef hij aan dat hij drie dingen wil zeggen en verbindt hij die in een persoonlijk verhaal – “Ik ben een Nederlander van Marokkaanse origine en ik ben daar fier op en ik zal erbij zijn als mijn nichtje haar diploma haalt”, een visieverhaal – “Ik wil dat mijn prijs helpt om jongeren aan te zetten om te blijven dromen én voor iedereen, ook de politici, een inspiratie is om minder angst te hebben” – en een veranderverhaal – “Zonder passie en liefde is er niets te bereiken”. Dchars creëerde met dit pullverhaal een enorme verbinding, zoals blijkt uit het enorme applaus dat hij bij elk van zijn drie punten in ontvangst mocht nemen.

Wil je te weten komen hoe ook jij een verhaal met impact kan vertellen zonder aan borstklopperij te doen en om zo je rol als leider efficiënt op te nemen, neem dan vandaag nog contact met me op.

Share This